Lov na EU blago u Zaječaru 2025
Omladinski centar Zaječar, 7. septembra 2, 19000 Zaječar, ZaječarDobro došli u drugi ciklus Lova na EU blago u Zaječaru, uličnu igru koja vas vodi na različite istraživačke zadatke, kroz koje otkrivate kulturno-istorijsko nasleđe svog grada i njegovu povezanost sa evropskim nasleđem. Rešavanjem zagonetki, krećete se kroz grad i otkrivate lokacije sa QR kodovima. Pobediće ona ekipa koja u što kraćem roku pronađe sve lokacije, odnosno skenira sve QR kodove. Srećno!
Lokacija
Informacije
Pronađene lokacije u Igri
Železnička stanica u Zaječaru
Milana Obrenovića. Prva železnička pruga u Srbiji bila je pruga Beograd – Niš, koja je svečano otvorena 1884. godine.
Tridesetak godina kasnije, 1909. godine, železnica stiže i u Zaječar. Tada je otvorena prva železnička relacija Zaječar – Vražogrnac – Radujevac na Dunavu, poznata kao tzv. „Belgijska pruga“, jer je građena uz učešće belgijskog kapitala.
Zgrada železničke stanice u Zaječaru projektovana je u duhu tadašnje evropske železničke arhitekture. Tokom decenija, zgrada stanice je doživela više adaptacija, ali je zadržala svoju osnovnu namenu i ostala prepoznatljiv deo istorijskog i kulturnog identiteta Zaječara, kao svedočanstvo perioda modernizacije Srbije i razvoja železničkog saobraćaja.
Istorijski arhiv "Timočka krajina"
Zgrada u kojoj se danas nalazi Istorijski arhiv „Timočka krajina“ sagrađena je 1932. godine po projektu zaječarskog arhitekte P. Đorđevića, kao stambena kuća Milana Savića (1857–1947), vlasnika rudnika „Sveti Sava“ u Bogovini i jednog od najbogatijih industrijalaca svog vremena. Zgrada je kasnije otkupljena za potrebe Arhiva, a 1984. godine proglašena je za spomenik kulture.
Istorijski arhiv u Zaječaru osnovan je 15. aprila 1948. godine kao Arhivsko središte za istočnu Srbiju. Tokom decenija menjao je naziv i lokacije, da bi 1979. godine dobio stalni smeštaj u sadašnjoj zgradi u Ulici Nikole Pašića. Zbog potrebe za adekvatnim čuvanjem građe, 1993. godine izgrađen je savremeni depo površine oko 1.000 m².
Danas Arhiv pokriva teritoriju Zaječara, Knjaževca i Boljevca, čuva građu od izuzetnog i velikog značaja u stotinama fondova i zbirki i predstavlja jednu od ključnih ustanova za očuvanje istorijskog pamćenja Timočke krajine.
Saborna crkva rođenja Presvete Bogorodice
Početkom XIX veka Zaječar nije imao crkvu. Verski život odvijao se oko zapisanog bresta i bunara, na prostoru između današnje crkve i Osnovne škole „Ljuba Nešić“, gde su se meštani okupljali o praznicima. Uz dozvolu turskog starešine Ferad-age, 1830. godine podignuta je mala drvena kapelica, koja je ubrzo prerasla u prvu crkvenu građevinu.
Nakon oslobođenja od otomanske vlasti i osnivanja Timočke eparhije, aprila 1834. godine započeta je gradnja nove crkve u Zaječaru. Crkva je posvećena Rođenju Presvete Bogorodice, a gradnja je izvođena uz neposrednu podršku kneza Miloša Obrenovića.
Crkva je tokom vremena više puta dograđivana i oslikavana. Krajem XIX veka dozidani su priprata i zvonik, a tokom XX i početkom XXI veka crkva je obnovljena i uređena.
Spomenik Zoranu Radmiloviću
Spomenik Zoranu Radmiloviću izrađen je od bronze i postavljen na Trgu Zorana Radmilovića, u blizini Matične biblioteke „Svetozar Marković“ u Zaječaru. Posvećen je jednom od najznačajnijih i najvoljenijih glumaca jugoslovenskog i srpskog pozorišta, rođenom Zaječarcu.
Spomenik je otkriven 23. aprila 2008. godine i prikazuje lik Radovana III, jednog od najpoznatijih i najlegendarnijih likova koje je Zoran Radmilović tumačio. Ovim spomenikom grad Zaječar odao je trajnu počast svom sugrađaninu, čiji je umetnički opus ostavio dubok trag u pozorišnoj umetnosti.
Zoran Radmilović bio je poznat po izuzetnoj harizmi, improvizaciji, britkom humoru i snažnom kritičkom odnosu prema društvu, što ga je izdvajalo među savremenicima. Njegova interpretacija Radovana III smatra se jednom od antologijskih u istoriji srpskog pozorišta.
U njegovu čast, Pozorište u Zaječaru nosi ime Zorana Radmilovića, a svake godine se u gradu održavaju „Dani Zorana Radmilovića“, tokom kojih se dodeljuje nagrada „Zoranov brk“ za najbolja glumačka ostvarenja.
Radul-begov konak
Radul-begov konak bio je jedna od najstarijih građevina u Zaječaru i jedan od retkih sačuvanih spomenika orijentalnog graditeljstva u Timočkoj krajini. Uz „Tursku vodenicu“, predstavljao je jedini očuvani primer turskog neimarstva na ovom prostoru. Prvi put se pominje 1784. godine u izveštaju austrijskog oficira Pokornog, a prema predanju pripadao je nepoznatom turskom begu.
Nakon oslobođenja Timočke krajine 1833. godine, konak je postao vlasništvo zaječarskog trgovca Radula Gligorijevića, po kome je i dobio ime. Tokom vremena objekat je menjao namenu i do polovine XX veka pretrpeo brojne prepravke, što je uticalo na njegovu autentičnost. Pod zaštitu države stavljen je 1947. godine.
Rekonstrukcija i adaptacija izvedene su 1975–1976. godine, nakon čega je objekat uključen u sastav Narodnog muzeja u Zaječaru. Danas se na spratu nalazi stalna muzejska postavka, dok se u prizemlju nalazi galerijski prostor namenjen izložbama i kulturnim programima. Prostor ispred konaka već generacijama predstavlja jedno od omiljenih mesta okupljanja Zaječaraca.
Goveđa česma
Na ovom prostoru se krajem XIX i početkom XX veka nalazila stočna pijaca, jedno od važnih trgovačkih mesta u Zaječaru. Na tom mestu česma je podignuta krajem treće decenije XX veka, a zbog ranije namene prostora dobila je naziv Goveđa česma.
Prvi bunar bio je dubine 104 metra, ali je krajem osamdesetih godina XX veka česma presušila. Nakon toga je, u neposrednoj blizini stare česme, izvedeno novo bušenje koje je realizovala firma „Georad Zaječar“, pri čemu je, prema projektnoj dokumentaciji, izbušen bunar do dubine od 415,4 metra.
Danas česma ima novu betonsku konstrukciju, a voda teče iz dve cevi. Ovo mesto je danas poznata gradska tačka, uz koju se nalazi i spomenik Hajduk Veljku, a voda sa česme odlikuje se povećanim sadržajem sumpora i alkalnom pH vrednošću do 8,8.
Omladinski centar Zaječar
Stara kuća koja je pripadala Dušanu Jovanoviću nalazi se u Ulici 7. septembra u Zaječaru i danas služi kao Timočki omladinski centar, u kome se održavaju brojni kulturni događaji i koncerti. Ovo mesto predstavlja jedno od kultnih središta kulturnog života Zaječara.
Zgrada je podignuta dvadesetih godina XX veka u neoklasicističkom stilu. Reč je o spratnom objektu sa mansardom, smeštenom na raskrsnici dve ulice, zbog čega ima i treću, bočnu fasadu, na kojoj se nalazi glavni ulaz. Objekat je žuto-oker boje, sa belo istaknutim dekorativnim elementima.
Na spratu se nalazi velika terasa okrenuta ka ulici, što ukazuje na glavnu fasadu objekta, iako je građevina u velikoj meri simetrična. Mansarda ima izlaz na terasu sa balustradama i ukrašena je zabatom koji podseća na austrijske i nemačke klasicističke uzore.
Rang lista
| Tim | Pozicija | |
|---|---|---|
Teletabisi |
1 | |
vinksice |
2 | |
krem bananice |
3 | |
Determinanti |
4 | |
Šoksi |
5 | |
Ji-Min |
6 | |
